شوچنکو: اسپالتی می‌خواست من را به رم ببرد، اما در ایتالیا فقط می‌توانستم برای میلان بازی کنم

یار مگ | پس از ترک میلان و پیوستن به چلسی، آندری شوچنکو در سال ۲۰۰۸ بار دیگر به ایتالیا بازگشت تا دوباره پیراهن روسونری را بر تن کند؛ آن هم در حالی‌که پیشنهادی از رمِ تحت هدایت لوچانو اسپالتی دریافت کرده بود.

به گزارش گل ایتالیا، برای نسل‌های جوان‌تر، نام خانوادگی او شاید اولین اسمی نباشد که به ذهن می‌رسد، به‌ویژه با توجه به درخشش بازیکنانی چون پولیشیچ و لیائو؛ اما آندری شوچنکو برای نسل‌های قدیمی‌تر یکی از بزرگ‌ترین اسطوره‌ها به شمار می‌رود: مهاجمی گلزن که با میلان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و توپ طلا را به دست آورد. این ستاره اوکراینی که سپتامبر آینده ۵۰ ساله می‌شود، دوران حضورش در میلان را با ۱۷۵ گل در ۳۲۲ بازی به پایان رساند؛ آخرین دوره‌ای که پس از جدایی دو ساله و بازگشت نهایی او بعد از یک دوره دو ساله در چلسی رقم خورد.

با بازگشت به سال ۲۰۰۸، او در گفت‌وگویی با لوکا تونی، رقیب سابق خود از پشت‌پرده‌های نقل‌وانتقالاتی سخن گفت: او می‌توانست نزدیک به بیست سال پیش به رم بپیوندد، اما در نهایت بار دیگر روسونری را برگزید؛ تیمی که با آن چهار جام، از جمله قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا برابر یوونتوس را فتح کرده بود.

شوچنکو که اکنون ریاست فدراسیون فوتبال اوکراین را بر عهده دارد، در گفت‌وگو با Prime درباره سال ۲۰۰۸ توضیح داد و گفت که لوچانو اسپالتی، سرمربی وقت رم، تلاش کرده بود او را برای پیوستن به جالوروسی متقاعد کند:

رئال مادرید در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ به من نزدیک شد، اما من با گفتن اینکه احساس می‌کردم هنوز کاری برای میلان انجام نداده‌ام، برلوسکونی را متقاعد کردم [که بمانم]. هدفم این بود که پیروز شوم و همه توانم را برای میلان بگذارم.

وقتی چلسی در سال ۲۰۰۶ به من پیشنهاد داد، چالش بزرگی بود. در آن مقطع، فوتبال انگلیس در حال رسیدن به سطحی بود که امروز می‌بینیم. به یاد دارم که بازی میلان – رم را از روی سکوها و در کنار هواداران تماشا می‌کردم. تمام ورزشگاه برای من سرود می‌خواندند، از من می‌خواستند بمانم و من همراه آن‌ها گریه می‌کردم. تصمیم سختی بود، اما می‌خواستم یک چالش جدید را تجربه کنم. هم‌تیمی‌هایم در آن لحظه بسیار به من نزدیک بودند. سال بعد، میلان قهرمان لیگ قهرمانان شد، اما من هیچ پشیمانی‌ای ندارم. احساس می‌کنم با هواداران میلان و با فوتبال ایتالیا صداقت داشتم؛ می‌دانم که قلب و روحم را به آن‌ها دادم.

وقتی در سال ۲۰۰۸ برگشتم، تنها ۵۰ درصدِ شوچنکوی سابق بودم؛ شرایط متفاوت شده بود. اسپالتی هم با من تماس گرفت تا به رم بروم؛ او یک جنتلمن است. اما برای من، بازگشت به ایتالیا فقط به معنای بازگشت به میلان بود.

فینال منچستر

بیش از بیست سال گذشته است، اما علاقه‌مندان به فوتبال هنوز پنالتی شوچنکو در فینال منچستر برابر یوونتوس را به یاد دارند؛ ضربه‌ای که باعث شد روسونری قهرمان اروپا شود. شوچنکو در این‌باره گفت:

من تمام پنالتی‌های قبلی‌ای را که بوفون گرفته بود، تماشا کرده و تحلیل کرده بودم تا ببینم چه کار می‌کند و منتظر ماندم تا او یک سمت را انتخاب کند. در تمام مسیر رفتن به سمت نقطه پنالتی، مدام با خودم تکرار می‌کردم: «تصمیمت را عوض نکن، تصمیمت را عوض نکن»، چون می‌دانستم توپ را کجا می‌خواهم بزنم، اما نمی‌دانستم چگونه قرار است این کار را انجام دهم. وقتی به نقطه پنالتی رسیدم، مدتی سوت داور را نشنیدم، به همین دلیل همان‌طور که در تصاویر مشخص است، مدام بین داور و جیجی (بوفون) نگاه می‌کردم. بعد از آن، وقتی به رختکن برگشتم، احساس خستگی و تهی بودن داشتم. هرچه در توان داشتم، گذاشته بودم.

پس از پایان دوران بازیگری‌اش در تیم محبوبش دینامو کیف، شوچنکو وارد عرصه مربیگری شد و بعد از یک دوره حضور به‌عنوان دستیار، از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ هدایت تیم ملی اوکراین را بر عهده داشت.

او همچنین در سری آ مربیگری کرد و در فصل ۲۲-۲۰۲۱ با جنوا قرارداد امضا کرد. چند ماه پس از پیوستن به روسوبلو، از سمت خود برکنار شد و این اتفاق به آخرین دوره مربیگری او پایان داد. در ژانویه ۲۰۲۴، شوچنکو به‌عنوان رئیس فدراسیون فوتبال اوکراین انتخاب شد.

هت‌تریک شوچنکوی ۲۱ ساله در نیوکمپ مقابل بارسلونا