وویچک شزنی: عاشق غذا خوردن هستم؛ از هر هزار تصمیم در خانه ما، یکی را من می‌گیرم و ۹۹۹ تای دیگر را همسرم

یار مگ | وویچک شزنی، دروازه‌بان بارسلونا، عاشق غذا خوردن است و با این حال توانسته است طی ۱۸ سال دوران حرفه‌ای خود، همواره در سطحی بالا ظاهر شود.

شزنی ۳۵ ساله، به تازگی مصاحبهٔ جالبی با مجله GQ در لهستان داشت. او در بخشی از این مصاحبه، اعتراف کرد که نمی‌تواند از غذا خوردن دست بکشد و حتی میزان توده چربی بدنش، شگفتی هم‌تیمی‌هایش را به همراه داشته است.

من آدمی هستم که غذا خوردن را دوست دارم و با اینکه موفق می‌شوم وزنم را در محدودهٔ لازم نگه دارم، باز هم رکورد بارسلونا را از نظر بافت چربی شکستم؛ آن هم بیش از حد. یکبار، لواندوفسکی در رختکن تیم ملی لهستان، وقتی فقط لباس‌زیر به تن داشتم، با شوخی گفت: «شزنی با این بدن چگونه می‌تواند چنین کارنامه‌ای داشته باشد؟».

آن موقع، میخنیویچ مربی بود که خودش هم دروازه‌بان بوده است. او گفت: ببین لوی، ایستادن درون دروازه مثل شطرنج است. به‌ نظر می‌رسد با دست‌هایت بازی می‌کنی، اما در واقع با سرت بازی می‌کنی». از آن زمان، هرکس به من می‌گوید: «وویچک، برو باشگاه بدنسازی»، جواب می‌دهم: «ببین، این مثل شطرنج است…».

من هیچ‌وقت بازیکنی نبودم که بیشتر از بقیه تمرین کنم، اما توانستم ۱۸ سال در دوران حرفه‌ای‌ خودم، یک سطح بالا را حفظ کنم. شاید هرگز ۱۰ کامل نبوده‌ام، اما هیچ‌وقت هم پایین‌تر از ۸ نرفته‌ام. اگر می‌خواستم نهایت توانم را بگذارم، بین ۱۰ و ۶ بالا و پایین می‌شدم، اما همیشه همان ۸ را نگه داشتم و به لطف همین، دوران حرفه‌ای من چنین شد.

شزنی سپس دربارهٔ دوران حرفه‌ای خود حرف‌های جالبی را به زبان آورد؛ او توضیح داد که چه تیمی در شکل‌دهی به شخصیت او نقش بیشتری داشته است.

یوونتوس مرا ساخت و انضباط را به من آموخت، چون تیمی بود کاملاً متفاوت از آنچه قبلاً می‌شناختم. در آرسنال هدف فوتبال زیباست، اما بدون فشار قهرمانی. رم به من امکان چشیدن طعم موفقیت را داد. بارسلونا لذتی ناب از فوتبالیست بودن ارائه می‌دهد. یوونتوس اما، یعنی تلاش روزانه زیر بیشترین فشار. آنجا فقط پیروزی اهمیت دارد و من توانستم آن را یاد بگیرم. اینکه بخشی مهم از چنین باشگاهی شوی، بسیار شخصیت آدم را می‌سازد. من می‌توانستم جانشین بوفون شوم! دیگر چالشی بزرگ‌تر از این در دنیای دروازه‌بانی وجود نداشت. فکر می‌کردم ۲-۳ سال بازی می‌کنم و بعد بازیکنی جوان‌تر می‌آورند، اما در نهایت قراردادهایم را تمدید کردم، تا جایی که مسن‌ترین بازیکن یوونتوس شدم؛ با بیشترین بازی، بیشترین تجربه و کسی که با او شروع به ساختن تیم کردند. تنها مشکل در ابتدای راه این بود که مارینا (همسرش) تمایلی به نقل‌ مکان نداشت. او زندگی در لندن و رم را دوست داشت؛ اما ناگهان باید می‌رفتیم تورین. پرسید اصلاً تورین کجاست؟

و خب، می‌توان حدس زد شزنی در این موقعیت چه کرد.

همان‌طور که متوجه شده‌اید، من پسر باهوشی هستم و در خانه، تصمیم‌ها را همسرم می‌گیرد. من خیلی وقت‌ها با همسرم موافق نیستم، اما یاد گرفته‌ام که اصلاً لازم نیست حق با من باشد. زندگی مشترک برای این نیست که همیشه حق با تو باشد. در خانهٔ ما از میان هزار تصمیم، فقط یکی را من می‌گیرم: اینکه کجا بازی خواهم کرد.

مقایسه بهترین دروازه بانان حال حاضر دنیای فوتبال؛ با حضور کورتوا، رایا، دوناروما و شزنی